Ανακάλημα της Κωνσταντινόπολης

Το Ανακάλημα της Κωνσταντινόπολης είναι ένας σχετικά σύντομος, αλλά εκτενέστερος από τα ομόλογα δημοτικά ιστορικά τραγούδια, έμμετρος κυπριακός θρήνος για τις πολιτικές και άλλες συμφορές των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης και, γενικότερα, του ελληνισμού κατά την Άλωση του 1453 και αμέσως μετά. Εντάσσεται, πρώτο πιθανότατα, σε μια μακρά σειρά έμμετρων και πεζών, γραπτών και προφορικών, θρήνων για την Πόλη και το «Βυζάντιο», που φτάνουν ώς τον 17ο αιώνα και μετουσιώνουν το ιστορικό γεγονός σε ζωντανή παράδοση, κοσμοθεωρητικό απόσταγμα απαισιοδοξίας ή και πολιτικοϊδεολογικό σύνδρομο. Το γραμμένο σε ανομοιοκατάληκτους ιαμβικούς δεκαπεντασύλλαβους ποίημα δεν φανερώνει μόνο φραστικούς τρόπους και μοτίβα του δημοτικού τραγουδιού, αλλά και την τεχνοτροπία ενός ανώνυμου «προσωπικού» ποιητή, που πότε πότε δεν μπορεί να απαλλαγεί από κάποιον αρχαϊσμό.