Μαρίνος Φαλιέρος, Λόγοι διδακτικοί του πατρός προς τον υιόν

Οι Λόγοι διδακτικοί του πατρός προς τον υιόν είναι ένα μικρό ηθικοδιδακτικό/παραινετικό δημώδες ποίημα του γνωστού βενετοκρητικού ποιητή Μαρίνου Φαλιέρου, γραμμένο σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο με ζευγαρωτή ομοιοκαταληξία, πιθανότατα μέσα στο πρώτο τέταρτο του 15ου αιώνα. Εδώ ο ποιητής, στον οποίο οφείλουμε και ερωτικά ποιήματα (ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει το πρώτο σωζόμενο διαλογικό και σχεδόν θεατρόμορφο ποίημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας Ιστορία και Όνειρο), καθώς και τον θρησκευτικό έμμετρο διάλογο Θρήνος εις τα Πάθη και την Σταύρωσην…, συνδυάζει τις χριστιανικές νουθεσίες με συγκεκριμένες οδηγίες γύρω από το πώς πρέπει να διευθύνεται μια οικογένεια. Οι Λόγοι διδακτικοί…, όπως όλη η παραγωγή του Φαλιέρου, δείχνουν και την εξοικείωσή του με τη δυτικοευρωπαϊκή (κυρίως ιταλική και λατινική) γραμματεία της εποχής του. Ύστερα από ένα αιώνα τούς «αντέγραψε» σχεδόν, σε έντυπο ποίημά του ο ζακυνθινός στιχουργός Μάρκος Δεφαράνας (Δε Ερέδης).